Lekkage in de badkamer: zo vind je de oorzaak

Waar lekkage in de badkamer vandaan komt

In een badkamer kan water op vier manieren weglekken. Een waterleiding staat voortdurend onder druk en lekt dus dag en nacht. Een afvoer lekt alleen als er water door stroomt. De naden, oftewel de kitvoegen en de voegen tussen de tegels, laten water door als ze versleten zijn of als de waterdichting erachter lek is. Kranen en douchekoppen lekken door, meestal zichtbaar, want ze druppelen in de bak of de wastafel, en schade levert dat zelden op.

Van de bron hangt af wie je nodig hebt en wat het kost. Een kitvoeg of een ring vervang je zelf in een middag. Bij een lek achter de tegels of in de vloer moet er gebroken worden, en een lekkende leiding in een betonvloer moet eerst worden opgespoord zonder te slopen. Ga dus niet meteen repareren, maar zoek eerst uit waar het water vandaan komt. In de gids over een lekkage in de badkamer opsporen staat de complete zoekmethode.

Een natte plek hoeft geen lek te zijn. Na het douchen condenseert damp op koude muren, ramen en plafonds, en in de hoeken verschijnen dan zwarte puntjes. Bij vocht en condens in de badkamer lees je hoe je dat herkent en aanpakt.

Wat je meteen doet bij een lekkage

Als er water stroomt of druppelt, beperk je eerst de schade en ga je pas daarna zoeken. Lekt het door terwijl er geen kraan openstaat, sluit dan de hoofdkraan, of bij een lek onder de wastafel of het toilet alleen de stopkraan op die plek. Vang het water op, haal spullen weg en gebruik de douche of het toestel niet meer tot je weet wat er lekt.

Maak foto's en een filmpje van de bron en de schade, met de datum zichtbaar. Als huurder meld je het schriftelijk bij de verhuurder, en als eigenaar bel je je verzekeraar. In een appartement waarschuw je ook de buren en de VvE.

Komt het water beneden door, dan wil je het plafond het liefst meteen herstellen. Daarmee wacht je toch tot het lek verholpen is en alles is opgedroogd. Bij een nat plafond onder de badkamer lees je wat je met een nat of opbollend plafond doet.

Leiding of afvoer: de watermeter beslist

Eén test haalt de helft van de mogelijke oorzaken al van de lijst. Gebruik nergens water, dus geen open kraan, geen toilet doortrekken en geen draaiende wasmachine, en kijk een halfuur naar de watermeter. Een klein lek valt beter op als je de meterstand van 's avonds met die van 's ochtends vergelijkt. Loopt de meter, dan gaat er leidingwater verloren, via een lekkende leiding of een toilet dat doorloopt.

Blijft de meter stilstaan, dan lekt er iets wat alleen nat wordt bij gebruik, zoals de afvoer, de kit of de voegen. Je test ze één voor één, van laag naar hoog, en laat alles opdrogen tussen twee tests in. Wordt de plek bij één bepaalde test nat, dan ken je de route van het water.

Zit het lek in een leiding in de wand of vloer, dan spoort een lekdetectiebedrijf het meestal op zonder veel te slopen, met een warmtebeeldcamera, tracergas of door de leiding af te persen. Als vuistregel kost dat enkele honderden euro's (prijspeil 2026). Veel opstalpolissen vergoeden het, soms alleen als je het van tevoren meldt.

Lekkage bij de douche en het bad

De douche is vaak de zwakke plek, want daar stroomt elke dag het meeste water over naden en aansluitingen. Lekt het alleen na het douchen, dan heb je vier verdachten. Twee ervan zijn een kitvoeg die loslaat en voegen met een lekke of ontbrekende waterdichting erachter. De andere twee zijn de afvoer of put, en water dat langs de kraan de wand in sijpelt. Bij lekkage bij de douche lees je hoe je ze met een paar simpele tests uit elkaar haalt.

Vaak is de kitvoeg de boosdoener, en die is ook het makkelijkst te herstellen. Je haalt de oude kit weg, maakt de naad droog en vetvrij en spuit nieuwe sanitairkit terwijl de bak of het bad belast is. Bij kitvoegen in de badkamer vervangen lees je hoe dat gaat. Bij een bad zit het lek nogal eens bij de overloop. Komt er pas water beneden als het bad bijna vol is, dan is de rubberen ring van de overloop versleten.

Met kit kom je er niet meer als tegels hol klinken, voegen lang donker blijven of de wand zacht wordt. Er staat dan water achter de tegels, en de waterdichting moet opnieuw, wat betekent dat de tegels eraf moeten. Een tegelzetter of badkamerspecialist pakt dat aan.

Lekkage via de badkamervloer

Zelden lekt een badkamervloer over het hele oppervlak. Bijna altijd gaat het mis bij naden en aansluitingen, rond de put of de goot, langs de wanden, bij de dorpel of rond een leiding die door de vloer loopt. Water dat door de voegen zakt, stroomt over de ondervloer naar zo'n zwakke plek en verdwijnt daar naar beneden.

Volgens de bouwregels moet in een badkamer de hele vloer waterafstotend zijn, en de wanden tot een meter hoogte. Die eis gaat over de afwerking, die weinig water mag opnemen. Een vloer die werkelijk geen water doorlaat, heb je pas met een waterdichte laag onder de tegels die naadloos aansluit bij de put, de wanden en de dorpel. Bij een badkamervloer waterdicht maken lees je hoe je dat aanpakt.

Bij een houten vloer, die je in veel oudere woningen tegenkomt, weegt dat dubbel. Hout zet uit en krimpt, waardoor voegen sneller scheuren en water snel doorzakt naar het plafond eronder. Is het beneden droog zolang het water alleen in de put loopt, maar wordt het nat zodra de tegels zelf nat worden, dan neemt het water deze route.

Een druppelende douchekop of lekkende thermostaatkraan repareren

Druppelt de douchekop, dan is dat meestal restwater en geen lekkage. Na het dichtdraaien loopt de kop leeg, en bij een regendouche kan dat even duren. Blijft hij in hetzelfde tempo druppelen, dan sluit de kraan niet meer goed af. Bij een douchekop die blijft druppelen lees je hoe je het verschil herkent en een lekkende douchekop repareert met een nieuwe ring of slang.

Lekt een thermostaatkraan, dan zit de oorzaak bijna altijd in een onderdeel dat je kunt vervangen. Druppelt de uitloop, dan is meestal het keramische bovendeel onder de stopknop versleten. Water bij een knop wijst op de O-ringen, en water bij de muur op een ring bij de koppelingen. Bij een thermostaatkraan of wastafelkraan die lekt lees je hoe je die vervangt, net als de cartridge van een wastafelkraan.

Wisselt de temperatuur of wordt het water niet meer goed warm, dan moet het thermostatische binnenwerk vervangen worden. Dat is geen lekkage, maar wel een vergelijkbare klus, die beschreven staat bij het binnenwerk van een thermostaatkraan vervangen. Komt er na een reparatie maar weinig water uit de kraan, dan zit er vaak losgeraakt vuil in de zeefjes van de aansluitingen. Lost schoonmaken het niet op, lees dan verder bij een te lage waterdruk in de douche.

Lekt de wc aan de onderkant?

Voor een plas rond de voet van het toilet zijn er een paar gangbare oorzaken. Komt het water na het doortrekken, dan lekt de aansluiting tussen pot en afvoer, meestal een rubberen manchet die verhard of verschoven is. Heb je een staand toilet met het reservoir op de pot, dan kan ook de afdichting tussen reservoir en pot lekken, of de rubbers onder de bouten die het reservoir vasthouden.

Wordt de vloer ook nat zonder dat er is doorgetrokken, controleer dan de toevoer naar het reservoir, dus de hoekstopkraan, de slang en de vlotterkraan. Zitten er druppels op de buitenkant van het reservoir, vooral als het warm en vochtig is, dan is dat vaak condens van het koude water binnenin en de vochtige lucht eromheen. Een lek is dat niet, al kan het de vloer op den duur wel aantasten.

Bij een hangtoilet zit het reservoir in de wand, zodat je een lek pas opmerkt als er water onder de bedieningsplaat uit komt of de wand eronder nat wordt. Sluit dan de stopkraan achter de bedieningsplaat en laat het controleren. Spoelt de pot slecht door of komt het water omhoog, dan gaat het eerder om een verstopping, en daarover lees je meer bij een verstopte wc.

Wie betaalt de schade?

Wat er nat is geworden en hoe het water er kwam, bepalen wie betaalt. Het huis zelf, inclusief plafond, vloer en stucwerk, valt onder de opstalverzekering van de eigenaar, en je meubels en spullen vallen onder je eigen inboedelpolis. In de regel vergoeden verzekeraars alleen schade van een lek dat plotseling ontstond. Schade van water dat langzaam via oude kit of voegen wegsijpelde, en de reparatie van het lek zelf, betaal je meestal zelf. Wat jouw polis precies dekt, staat in de voorwaarden.

Als huurder kun je groot onderhoud aan de verhuurder overlaten, en een lekkende leiding of een badkamer die naar beneden lekt hoort daarbij. Klein onderhoud, zoals een kraanleertje, een ander eenvoudig kraanonderdeel of de douchegarnituur, komt voor jouw rekening. In een appartement gaat schade aan het gebouw meestal via de collectieve polis van de VvE. Bij lekkage en verzekering lees je hoe het allemaal zit, ook met de buren en met een nieuwe badkamer die lekt.

Lekkage in de badkamer repareren: zelf of een vakman

Zit het lek in het zicht, dan kun je veel lekkages in de badkamer zelf repareren. Met eenvoudig gereedschap vervang je, nadat het water is afgesloten, een kitvoeg, een ring in een slang of sifon, een kraanleertje, een bovendeel of een cartridge. Voor een lek achter de tegels, in de vloer of in een leiding in de muur heb je een vakman nodig. Er moet dan gesloopt worden, en daarna moet de waterdichting weer naadloos aansluiten.

Pak altijd eerst de oorzaak aan, laat alles daarna drogen en werk pas dan af. Is een muur of vloer nat geworden, dan moet hij helemaal droog zijn voordat je kit, tegelt of verft, want anders sluit je het vocht in. Ruikt het na een lekkage bij de afvoer naar riool, dan sluit een verbinding of de stankafsluiter niet goed meer. Meer daarover staat bij rioollucht in de badkamer.